«Twee schroeven — dat is verboden!»
Dit principiële bezwaar komt soms op wanneer men denkt aan het simpelweg bevestigen van een medaille. Het klopt dat u bij «erfgoedvaloriseren» snel denkt aan kastelen, kerken of sterk beschermd oud gebouwd erfgoed (goederen van regionaal of nationaal belang).
Dat is vaak de uitzondering — er zijn ontelbare plekken van «klein erfgoed» waar het probleem zich helemaal niet stelt.
Bij het ontwerp van Genius Loci-medailles, en door erfgoedbeschermingsspecialisten concreet te bevragen, was hun antwoord steeds veel genuanceerder en over het algemeen zeer welwillend ten opzichte van onze aanpak:
– Het uiteindelijke doel van gevelbeschermingsregels is evident het gebouwde erfgoed niet te degraderen of te ontwrichten.
Dat sluit uiteraard marketingachtige reclame uit (panelen, banners…) die visueel ruimte innemen, vooral wanneer die niets met de plek te maken heeft.
In het geval van Genius Loci is het doel van de medailles juist de Plek in de kijker te zetten, uit te leggen waarom die belangrijk is — wat volledig binnen de missie van erfgoedbescherming valt.
Waarom erfgoed beschermen als niemand geïnformeerd wordt over wat het waardevol maakt?
Bovendien zijn de medailles klein en discreet genoeg om elegant nabij het object te worden geplaatst zonder het te beïnvloeden.
– In de praktijk is er altijd een alternatief in plaats van Carrara-marmer of 14e-eeuws hout te boren: bevestiging in recent metselwerk, een nabijgelegen openbare bank, een picknicktafel, een hek of een paal…
In plaats van een medaille in de kathedraalgevel te boren, zou u er een tiental (gekoppeld aan dezelfde Plek) op openbare banken in de buurt kunnen plaatsen… Ze zouden ook beter zichtbaar zijn.
Deze medaille werd geplaatst aan de historische Bourg-poort van St-Prex in Zwitserland — een nationaal beschermd gebouw. De regels waren streng; een recente metselvoeg kon worden gebruikt om de medaille goed zichtbaar te bevestigen, direct naast de poort.